Zbigniew Rogalski | Child in time | wideo-instalacja | 2000

prezentacja w samochodzie zaparkowanym przed wejściem do Galerii na ul. Kościuszki

“Child in time” grupy Deep Purple jest utworem, którego nie lubię najbardziej  historii muzyki. Wywołuje ucisk w skroniach, moczy podkoszulek na plecach, osłabia światło słoneczne. Tak bardzo sobie tego nie życzę, a jednak zdarza mi się go słyszeć na nieszczęście moje jak również wszystkich moich potencjalnych potomków. Pojawia się w momentach najświeższej wolności. Spada jak pusta butelka starego rock-mena. Krąży niczym duch po reumatycznych stacjach radiowych. A kiedy przychodzi prawdziwa jesień kapie z deszczem małych zimnych piesków z nieba prosto na ziemię. Jakby kawałka nie opisywać jest dla mnie symbolem rzeczy strasznych z przeszłości: wydarzeń, ludzi, stanów, których nie akceptujemy a musimy z nimi żyć.
Wideo instalacja “Child in time” to trzy warianty próby pokonania uprzedzeń, oraz zaprzyjaźnienia się z fatalnym.

Zbigniew Rogalski