Joanna Tekla Woźniak | Niezdecydowanie / Indecision | instalacje | 2007

kuratorka: Agnieszka Okrzeja

„z czułością dla świata”

***

Pośród zastosowanych mediów znalazły się również

 ku niedoskonałością własnym…ale jak wierzę

robiące to z czułością dla świata.

Tekla Woźniak

 

***

Formułując kilka zdań o swojej twórczości/swoim życiu Tekla Woźniak posłużyła się słowem „niezdecydowanie” jako kluczem. Termin ukuty przez młodą artystkę spełnia dla sytuacji wystawy Galerii ON o tytule niezdecydowanie/indecision dwojaką rolę. Staje się podmiotem narracji, a także jest określeniem autostanu poprzez który autorka kreuje artystyczną rzeczywistość.

Niezwykła etymologia terminu „niezdecydowanie” prowadzi do francuskiego określenia „valse-hésitation fr., dosł.. ‚walc-niezdecydowanie’, przen. wahanie się, niezdecydowanie, niepewność, rozterka.[1]” W języku potocznym określenie to czerpie z codzienności przeżywanej przez człowieka. Po namyśle termin ten kojarzony jest z pewną nerwowością, zniecierpliwieniem. Dzieje się tak dlatego, ponieważ stan ten przeciwstawny jest specyfice współczesnej kultury. Jedną z aktualnych definicji kultury można określić za pomocą „(…) pojęcia prędkości, przyspieszenia i wzrastającego tempa.[2]”. „Niezdecydowanie” kojarzy nam się z bolesnym podejmowaniem decyzji (o rożnej skali ważności), które potrzebują czasu. Takie postępowanie opierające się na starannym analizowaniu rożnych pierwiastków otaczającej rzeczywistości kłóci się ze wymaganymi standardami współczesnej kultury.

„Gdzie w kulturze znajduje się dzisiaj miejsce na kulturową powolność identyfikowaną z tradycją, pamięcią i refleksyjnym namysłem?[3]” Choć kategorię przywołane przez Bursztę i Kuligowskiego są fundamentalne, procesowi ich kształtowania bliskie staje się uczucie niezdecydowania niż kategoria przyśpieszenia. Współczesność nie sprzyja niezdecydowanym, a dzisiejsza kultura nie bierze pod uwagę takich stanów ludzkiej świadomości, szykując na takie braki wiele antidotum. Wystawa Tekli Woźniak w Galerii ON jest swoistym manifestem artystycznym, w którym artystka w opozycji do kulturowej nadprodukcji informacji podmiotem czyni narracje wypływające z zjawiska podejmowania decyzji. Budowane przez autorkę wielokrotne historie przedstawiane w różnych mediach zamieniają się w komponenty nowej rzeczywistości. Bezczasowa kraina pozbawiona drapieżności może elastycznie dopasowywać się do indywidualnych niepewności widza.

***

[1] Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego, www.slownik-online.pl

[2] W.J. Burszta, W. Kuligowski, „Sequel. Dalsze przygody kultury w globalnym świecie”, Warszawa 2005, str.45.

[3] Ibidem, str. 46.